روزگار من

چقدر موسیقی خوب شنیدم این روزها

چقدر نوشتم

چقدر اشک ریختم

و چه آرومم

نت هم که هنوز وصل نیست

دوستی میگفت مگه قدیم اینترنت بود

خواستم بگم ابله قدیم تر هم برق نبود 

زندگی سبک جدیدی گرفته که الان مختل شده

احساس خوبی رو تجربه نمیکنم هرچند تلاش میکنم بهره ببرم از این ایام

ولی باز هم هزارجای کار میلنگه

اس ام اس دیگه چرا قطع شده

بعد از  مدتها اومدم اینجا 

حدود یک هفته است امکان دسترسی به بلاگفا نیست و همینطور گوگل

اصلاحات پایان نامه مونده

حالم دیگه از گفتنش بهم میخوره

این روزها تمیز میکنم بیشتر 

دل و ذهن و اتاق و خونه رو

یه احساس تنهایی غریبی دارم

بی ربط به قطع شدن شبکه های اجتماعی هم نیست

راستش عدم دسترسی به بلاگفا هم بی تاثیر نیست

داشتم برنامه میچیدم‌ واسه معاشرت های بیشتر

که این جنگ لعنتی همه رو کنسل کرد

جلسات کتابخونی

تپه نوری

ورزش

لعنت...

نمیتونم شاکی بشم که چرا من نه!

برای منی که این همه مشتاق و خواهان بود نه!

ولی برای دیگری آره

بقول شاعر ما را دلت نخواست ندانم چرا نخواست!

بگذریم از این 

حداقل واکنشی در برابر اون شرح ماجرا میدادی

اونم توی این دوران وانفسای جنگ

حداقل بخشی از این ذهن از ابهام و رنج خارج میشد

بهر حال سعی میکنم فقط به لحظات قشنگ اون جاده 

اون سفر

اون عصر

که البته برای من فقط ناب بود فکر کنم

و رها کنم انتظار همدردی و پاسخ رو

دوست نامهربان من

خدایا دغدغه هامون از کجا به کجا رسید

باید خودم رو آروم کنم و توی این بلبشو پیگیر اهدافمباشم

باز نت ملی باز عدم دسترسی یه بلاگفا 

جنگ

اتنهایی

دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست

مدت هاست برگشتم به همون بلاگفا

بعد از کلی اومدم اینجا

بیش از دو ساله ازش بی خبر بودم